Εύχομαι να αποκτήσω ένα ειδικό αμαξίδιο – Χ., 3

Ο Χ. είχε μια ευχή – μια επιθυμία που θα έκανε την καθημερινότητά του πιο άνετη, πιο ελεύθερη. Ήθελε ένα αμαξίδιο, που να ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες του, κάτι που θα του έδινε μεγαλύτερη ανεξαρτησία και άνεση. Οι νεράιδες έπιασαν δουλειά και το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Το αμαξίδιο είχε ήδη παραδοθεί, και ο Χ. είχε αρχίσει να το συνηθίζει, να το κάνει δικό του. Όμως, η το Ταξίδι της Ευχής του δεν σταμάτησε εκεί.

Η μεγάλη γιορτή για την εκπλήρωσή της στήθηκε στο σπίτι του, και δεν ήταν απλά μια συγκέντρωση – ήταν μια γιορτή αγάπης και χαράς. Η οικογένειά του άνοιξε το σπίτι και την καρδιά της. Παππούδες, γιαγιάδες, θείοι, θείες, ξαδέρφια – όλοι ήταν εκεί για να γιορτάσουν αυτή τη μοναδική στιγμή. Η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη χαμόγελα, συγκίνηση, αγκαλιές. Τα ξαδερφάκια του έγιναν οι πιο πολύτιμοι βοηθοί, κάνοντάς τον να νιώσει ακόμα πιο όμορφα, ακόμα πιο άνετα.

Μουσική γέμισε το σπίτι, τα παιχνίδια έδιναν και έπαιρναν, και τα γέλια αντηχούσαν σε κάθε γωνιά. Όλοι μοιράζονταν τη χαρά, αλλά η πιο δυνατή στιγμή ήρθε όταν οι γονείς του εξέφρασαν τα συναισθήματά τους. Ο πατέρας, με τα μάτια βουρκωμένα, είπε: «Δεν περίμενα ότι είναι αλήθεια… είναι ένα θαύμα!» Η μητέρα, κρατώντας το χέρι του γιου της, πρόσθεσε: «Υπάρχουν άνθρωποι τελικά!»

Εκείνη η μέρα δεν ήταν απλώς η εκπλήρωση μιας ευχής. Ήταν η απόδειξη ότι η αγάπη, η φροντίδα και η ανθρωπιά μπορούν να κάνουν θαύματα. Και το μεγαλύτερο από όλα ήταν το χαμόγελο του Χ. – ένα χαμόγελο γεμάτο ευγνωμοσύνη, δύναμη και ευτυχία.

Δείτε περισσότερες ιστορίες ευχών