📱 Σαν παιχνίδι χαμένου θησαυρού έμοιαζε η εκπλήρωση της ευχής της Δ. Μετά από πολύ ψάξιμο, βρήκε ένα σεντούκι, ένα πραγματικό σεντούκι. Ξεκλειδώνοντας το μυστηριώδες μπαούλο, βρήκε τον δικό της θησαυρό!
💻 Ο Τ. σάστισε. Κάτι είχε αλλάξει μέσα στο δωμάτιο που είχε να αντικρίσει καιρό, λόγω θεραπειών. Φαινόταν πιο… «γεμάτο». Γεμάτο από αισιοδοξία, χαρά, ενθουσιασμό και ελπίδα, συναισθήματα που συνόδευαν τον νέο του υπολογιστή gaming και την εκπλήρωση της ευχής του!
👓 Ο Σ. ευχήθηκε για αυτονομία, λειτουργικότητα και… φυσιολογική όραση, όπως κάθε παιδί! Τα ειδικά γυαλιά οράσεως θα άλλαζαν την καθημερινότητά του. Μπορεί να ακούγεται κάτι απλό, όμως για τον Σ. είναι το «restart» που είχε πάντοτε ανάγκη!
💻 Ο Θωμάς βρισκόταν για καιρό στην Αθήνα για τις θεραπείες του. «Υπομονή» ήταν λέξη που μας είπε. Αποφασισμένος να έχει στην εκπλήρωση της ευχής του τα αγαπημένα του πρόσωπα, δεν βιάστηκε στιγμή.
🦸♂️ «Μία επική συνάντηση σούπερ ηρώων» θα μπορούσαμε να ονομάσουμε αυτό το ταξίδι στην Disneyland. Ο μεγαλύτερος από όλους; Ο δικός μας ήρωας, ο Παναγιώτης!
🏂 «Ξεχάσαμε την πάθηση και η ψυχολογία πήγε στα ύψη. Τόσο γέλιο και ευτυχία είχαμε καιρό να ζήσουμε!», μας είπε η μαμά του Ανδρέα με την επιστροφή τους από την Ελβετία.
❄️Η μαμά της Σοφίας μας είπε ότι πάντοτε πίστευε πως οι «βαθιές λύπες» ακολουθούνται από «βαθιές χαρές». «Βαθιά χαρά», λοιπόν, αποκάλεσε και την εκπλήρωση της ευχής της Σοφίας, που έδωσε δύναμη σε όλη την οικογένεια για να συνεχίσει με δύναμη και πίστη.
🎄 Χιονισμένες στέγες, κάτασπρες πεδιάδες και μαγευτικά τοπία περίμεναν υπομονετικά την Αλκμήνη να τη συστήσουν σε κάθε λεπτομέρεια του μικρού χωριού της Φινλανδίας που μαγεύει μικρούς και μεγάλους. Το αποκορύφωμα; Η συνάντηση με τον Άγιο Βασίλη, ένα όνειρο που είχε από μικρό παιδί!
🏰 Με αποσκευές ένα τεράστιο, πλατύ χαμόγελο και την πιο χαρούμενη διάθεσή της, η Ασπασία ανέβηκε στο αεροπλάνο για τον μαγευτικό κόσμο της Disneyland!
🚪 Η μητέρα της Μαρίας τη βοήθησε να περπατήσει μέχρι την κλειστή πόρτα. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, πιάσαμε τον εαυτό μας να χαμογελά συγκινημένα, παρακολουθώντας την αντίδραση της Μαρίας. Είχε ξεσπάσει σε γέλια, γέλια ευγνωμοσύνης, χαράς και τρυφερότητας!
👨🚒 Ποτέ δεν θα ξεχάσουμε την ημέρα που ο Παναγιώτης επισκέφθηκε για πρώτη φορά τα γραφεία νεραϊδών και ξωτικών. Μας είχε εκμυστηρευτεί ότι είδε στον ύπνο του να σβήνει φωτιές. Έτσι, η απόφαση πάρθηκε από τον ίδιο: η ευχή του ήταν να γίνει ένας γενναίος πυροσβέστης!
📱 Όταν μία μητέρα μας εκμυστηρεύεται ότι είχε καιρό να δει τα μάτια του παιδιού της να χαμογελάνε με αυτόν τον τρόπο, γνωρίζουμε πως… αποστολή εξετελέσθη!
💻 Φίλοι άρχισαν εμφανίζονταν από το πουθενά ο ένας μετά τον άλλον. Σημαίες με το όνομα του Κωνσταντίνου πλεγμένο κυμάτιζαν στα χέρια τους. Δώρα άρχισαν να κάνουν κι αυτά την εμφάνισή τους Ήταν, άραγε, η ημέρα της ευχής του; Είχε έρθει ο νέος του υπολογιστής;
🐶 Η Ε. πρέπει να αποφεύγει την έντονη σωματική δραστηριότητα. Χρειαζόταν, λοιπόν, μία καλύτερη φίλη να φροντίζουν η μία την άλλη, παίζοντας με τους δικούς της «ρυθμούς». Έτσι, λίγο καιρό μετά, η Λούσι μπήκε στη ζωή της και με μάτια που έλαμπαν, η Ε. την πήρε αγκαλιά και ξεκίνησαν για την πρώτη της ξενάγηση στο παντοτινό της σπίτι!
🏰 «Η νεράιδα ας βάλει μέσα ό,τι μπορεί και ας είναι έτοιμο το δωμάτιο όποτε μπορεί», μας είπε η Άννα, ένα γλυκό κορίτσι, που έχει μάθει από μικρή να είναι υπομονετική και να μη βιάζεται. Κι επειδή η υπομονή είναι αρετή, όπως λένε, οι νεράιδες έκαναν τα αδύνατα-δυνατά, ώστε να γίνει το δωμάτιό της όπως ακριβώς το ονειρευόταν και… όσο πιο γρήγορα γινόταν!
