🚪 Την ημέρα της ευχής της, η Νεφέλη δεν σταμάτησε στιγμή να γελάει. Η ψυχή της αντλούσε δύναμη από κάθε μικρή λεπτομέρεια του δωματίου. Κάθε εμπόδιο έμοιαζε μηδαμινό και ο δρόμος προς το μέλλον πιο ανοιχτός από ποτέ!
💻 Ο Πάρης αρνούνταν να πιστέψει στις νεράιδες. Ώσπου μια μέρα δύο ξωτικά εμφανίστηκαν στην πόρτα του… Ήταν μια μέρα που έμελλε να τα αλλάξει όλα! Ήταν η ημέρα της ευχής του!
📱 Ένα brunch, περιποίηση νυχιών και μία ολόκληρη ημέρα με τις φίλες της ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόταν η Γεωργία. Ανυπομονούσε για το κινητό της. Αλλά οι νεράιδες είχαν κρατήσει τη μεγάλη έκπληξη για το τέλος. Είχαν αποφασίσει να της δώσουν το κινητό της στο τέλος της ημέρας.
«Επιθυμίες υπάρχουν πολλές, ευχές, όμως, λίγες», είχε πει κάποτε μια νεράιδα. Ο Λ. εξέφραζε που και που διάφορες επιθυμίες του. Η ευχή του, όμως, έμενε πάντα μοναδική και σταθερή: ένα gaming laptop💻
💻 Όταν ένα γράμμα κατέφθασε στην πόρτα του, ο Νικόλας κατάλαβε ότι θα είναι μια ημέρα κάπως αλλιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν ήταν, όμως, μία ημέρα. Ήταν δύο. Μέχρι το τέλος τους, ο Νικόλας είχε ακόμη περισσότερη δύναμη να παλέψει με την κυστική ίνωση!
📱 Την έκφραση της Χρυσούλας, όταν το κινητό της εμφανίστηκε στο τέλος της ημέρας, δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ… Μπορούμε μόνο να την περιγράψουμε με αυτήν την κοινότοπη έκφραση: «Έμεινε με το στόμα ανοιχτό!».
💻 Η προσμονή είχε κατακλύσει τον Νίκο. Η στιγμή που θα πατούσε εκείνο το κουμπί του πύργου και ολόκληρος ο κόσμος του gaming θα ξεδιπλωνόταν μπροστά του τριγυρνούσε στη σκέψη του επανειλημμένα. Μέσα σε λίγη ώρα, αυτή η προσμονή είχε μετατραπεί σε ανυπομονησία!
💻 Μετά τη βόλτα του στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. τον Βασίλη περίμενε στο σπίτι ο νέος του υπολογιστής. Γέλια και φωνές πλημμύρισαν το δωμάτιο. Το ίδιο βράδυ, ο Βασίλης είπε στη μαμά του ότι πλέον οι εξετάσεις του θα είναι καλύτερες και πως τίποτα δεν θα τον πάει πίσω στη θεραπεία του από εδώ και πέρα!
🧙♂️ Η Ελπίδα κλήθηκε να παλέψει με τη λευχαιμία, μία μάχη δύσκολη και επίπονη. Έπαιρνε, όμως, δύναμη, ζώντας μέσα στον δικό της μαγικό κόσμο, αυτόν του αγαπημένου της ήρωα, του Harry Potter. Φεύγοντας, πήρε και λίγη μαγεία μαζί της. Μαγεία που της έδωσε περισσότερη δύναμη και επιμονή για τη δική της μάχη!
🎀 «Ανανεώθηκε! Μετά από αυτό που έζησε, είναι ένα καινούριο ξεκίνημα», είπε η μαμά της. Η Αριάδνη ήταν ξανά ένα ανέμελο παιδί της ηλικίας της και είχε αφήσει πίσω την περιπέτεια που έζησε με τη λευχαιμία. Εκείνη την ημέρα, πίστεψε λίγο παραπάνω στη μαγεία…
🏆 Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα: οι ετοιμασίες, το ταξίδι, η άφιξη στο γήπεδο! Ο Κωνσταντίνος βρισκόταν στον τελικό του Champions League. Ήταν ανάμεσα στο πλήθος, φωνάζοντας ενθαρρυντικά συνθήματα για την αγαπημένη του ομάδα! Σκηνικά που έβλεπε μόνο στην τηλεόραση εκτυλίσσονταν κατά σειρά μπροστά στα μάτια του.
🍓Μετά από πολύ γέλιο, φωτογραφίες, φαγητό, bowling και ένα παιχνίδι ερωτήσεων, αποδείχτηκε πως η Τζωρτζίνα ήξερε τις «φραουλίτσες» καλύτερα κι απ’ ότι ξέρουν οι ίδιες τους εαυτούς τους. Τα τρία κορίτσια έγραψαν μηνύματα αγάπης η μία στο τσαντάκι της άλλης. Μηνύματα που «φώναζαν» ότι αυτή η αγάπη και η φίλια είναι αμοιβαίες!
⚽️ Κρατώντας το κέρμα που συμβολίζει την υπόσχεσή μας για την εκπλήρωση της ευχής κάθε παιδιού, ο Κωνσταντίνος μας περιέγραψε το δωμάτιο των ονείρων του. Και το κέρμα δεν τον απογοήτευσε. Μετά τη μάχη του με τη λευχαιμία, η νέα αρχή ήταν εκεί!
🎀 Πώς πέρασαν οι μέρες και η Ελένη είχε τελειώσει τις θεραπείες της. Βρισκόταν και πάλι πίσω στην αυλή της. Με ένα μπλε ψαλίδι, έκοψε την κορδέλα και άνοιξε ξανά τον δρόμο προς την… «παιδική χαρά» της.
💻 Η ημέρα της ευχής του είχε ξεκινήσει σαν όλες τις άλλες… μέσα στο νοσοκομείο. «Έχω ένα δέμα για τον Α.», φώναξε ένας άντρας, που δεν είχε ξαναδεί. Όταν μπήκε, όμως, στο δωμάτιό του, δεν του έδωσε σημασία. Το δέμα που κρατούσε στα χέρια του ήταν πολύ πιο σημαντικό…
