Εύχομαι να αποκτήσω ένα ειδικό αμαξίδιο – Μ., 16

Ο Μ. είναι από εκείνα τα παιδιά που σε κερδίζουν αμέσως με το χαμόγελό τους. Κοινωνικός, γεμάτος ζωντάνια και αγάπη για τους ανθρώπους γύρω του, απολαμβάνει την παρέα μικρών και μεγάλων και βρίσκει πάντα τρόπο να σκορπά χαρά. Αν όμως υπάρχει κάτι που αγαπά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αυτό είναι το σχολείο του και οι καθηγητές του. Η ευχή του ήταν να αποκτήσει ένα ειδικό αμαξίδιο, που θα του προσφέρει καλύτερη στήριξη και σωστή στάση σώματος, ώστε να μπορεί να πηγαίνει στο σχολείο του με μεγαλύτερη άνεση και ασφάλεια, ειδικά τώρα που έχει μεγαλώσει και ψηλώσει αρκετά.

Για την εκπλήρωση αυτής της τόσο σημαντικής ευχής, οργανώθηκε μια ξεχωριστή γιορτή στο σχολείο του, μαζί με τους συμμαθητές και τους αγαπημένους του ανθρώπους. Από νωρίς, ο χώρος είχε γεμίσει παιδικές φωνές, γέλια και ανυπομονησία. Οι νεράιδες ετοίμασαν μια μαγική γιορτή και το κέφι άναψε αμέσως με μουσική, χορούς, παλαμάκια και παιχνίδια.

Τα παιδιά συγκεντρώθηκαν γύρω από το καινούργιο, στολισμένο αμαξίδιό του, περιμένοντας με αγωνία τη μεγάλη στιγμή. Και τότε, μέσα σε χειροκροτήματα και δυνατές φωνές, ο Μ. έκανε την είσοδό του. Η χαρά στα μάτια του δεν περιγραφόταν. Οι συμμαθητές του φώναζαν ρυθμικά το όνομά του, γελούσαν και χειροκροτούσαν ασταμάτητα, ενώ ο χώρος γέμισε μουσική, μπαλόνια, σαπουνόφουσκες και παιδικό ενθουσιασμό.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή της «τελετουργικής» μεταφοράς του από το παλιό στο νέο του αμαξίδιο. Μέσα σε δυνατά χειροκροτήματα, ζητωκραυγές και φωνές χαράς, όλοι έγιναν μέρος μιας στιγμής γεμάτης αγάπη και συγκίνηση. Ήταν μια εικόνα που δύσκολα θα ξεχάσει κανείς.

Η ημέρα της εκπλήρωσης της ευχής του ήταν και μια γιορτή αγάπης, αποδοχής και δύναμης, μια υπενθύμιση πως οι πιο όμορφες στιγμές γεννιούνται όταν οι άνθρωποι ενώνονται για να χαρίσουν χαμόγελα.

Όπως είπε συγκινημένη η μητέρα του:

«Η χαρά που δώσαμε στον Μ. και σε όλα τα παιδιά στο ειδικό γυμνάσιο ήταν ανεκτίμητης αξίας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα μάτια τους και τα γέλια τους!».