Posts category

Εύχομαι να αποκτήσω

Ένα ώριμο πανέμορφο κορίτσι που δίνει το δικό της αγώνα, είδαμε στο πρόσωπο της Α. Μετρημένη, γλυκιά και συνειδητοποιημένη πως η ζωή στο πέρασμα του χρόνου θα έχει διαφορετικές ανάγκες και απαιτήσεις. Για αυτό και η απόφαση για την ευχή της ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον αυξημένο χρόνο που θα περνά στο εξής στο σπίτι: Αποζητούσε έναν χώρο που θα την εμπνέει και θα την χαλαρώνει. Έναν χώρο που θα τον γεμίσει με γέλια και όμορφες στιγμές με την οικογένεια και τους αγαπημένους της φίλους.
❤️ «Μπορεί τελικά το κρεβάτι να έχει κι αυτό μια καρδιά στο κεφαλάρι του; Θα έχω επιτέλους γραφείο; Μπορεί και το γραφείο μου να έχει μια καρδιά; Αυτές οι τούλινες μπάλες που είχα δει στο Internet μπορούν να κρέμονται από το ταβάνι;». Αυτές ήταν οι σκέψεις που έδιναν δύναμη στη Σ. και φρόντιζε να δίνει τακτικά το παρών στις επικοινωνίες των νεραϊδών, παρά τη νοσηλεία για τις θεραπείες της.
Ένα κορίτσι με πολλά ενδιαφέροντα και λατρεία για νέες εμπειρίες. Η ευχή της; Πραγματική πρόκληση. Σκέφτηκε καλά τι θα ζητήσει από τις νεράιδες. Και έμεινε πιστή στην αρχική της σκέψη: ένα καινούργιο κινητό τελευταίας τεχνολογίας. Αυτό θα ήταν η νέα της αρχή, σύντροφος σε κάθε εξόρμηση, παρόρμηση και νέα εμπειρία που θα θελήσει στο μέλλον να αποκτήσει.
Όπως τα παιδιά έχουν τους δικούς τους ήρωες, οι δικοί μας ήρωες είναι τα παιδιά ευχής, με μία δύναμη ψυχής που ξεπερνάει και αυτή του Superman. Έτσι και ο Αναστάσης, είναι ένας πραγματικός ήρωας της ζωής που παρά το λέμφωμα Hodgkin εντυπωσιάζει με την ενεργητικότητα και το σθένος του. Δεν τον φωνάζουν άδικα οι φίλοι του «Superman Αναστάση».
Πριν τη διάγνωση, ήταν ένα παιδί γεμάτο κέφι, χαμόγελο και ενέργεια. Η ασθένεια τον έκανε να κλειστεί στον εαυτό του, δίχως καμία όρεξη να μιλήσει ή να εκφραστεί σε οποιονδήποτε γύρω του. Μόνη του ασχολία; Το κινητό της γιαγιάς του.
Την ημέρα της ευχής της, η Α. θα επέστρεφε σπίτι από την προγραμματισμένη νοσηλεία της στο νοσοκομείο. Ήταν μεγάλη μέρα. Έτσι, εμφανίστηκε η ίδια η νεράιδά της στο κατώφλι της τάχα να τα πουν λίγο ακόμα για την ευχή της. Κουβέντα στην κουβέντα, πήγαν να δουν το δωμάτιό της, για να αποφασίσουν πού θα μπει ο υπολογιστής.
Η πιθανότητα ενός χειρουργείου έκανε την εκπλήρωση της ευχή του πιο αναγκαία από ποτέ! Ο Γ. έκανε αρκετή υπομονή. Η χαρά και η δύναμη που χρειαζόταν έπρεπε επιτέλους να επιστρέψουν. Έτσι, με το νέο του laptop αγκαλιά, εμφανιστήκαμε στην πόρτα του. Το χαμόγελο στο πρόσωπό του, που είχε χαθεί τον τελευταίο καιρό, είχε επιστρέψει. Το ίδιο και η χαρά της μαμάς του, που τον παρακολουθούσε συγκινημένη, με δάκρυα χαράς.
Εκεί που όλα έδειχναν ότι η νοσηλεία της Μ. θα καθυστερήσει ακόμη περισσότερο την εκπλήρωση της ευχής της, ένα μεσημέρι όλα φωτίστηκαν. Από το πουθενά, η μαμά της μας ανακοίνωσε πως «γυρίζουν στο σπίτι»! Ήταν όλα θέμα χρόνου! Οι νεράιδες είχαν μόνο μία ώρα να βάλουν τις τελευταίες πινελιές στο νέο δωμάτιο.
‍♂️ Ποιος δεν εντυπωσιάζεται από τους σούπερ ήρωες και τις υπερφυσικές τους δυνάμεις; Ποιος δεν ονειρεύεται να είχε – έστω για λίγο – την αντοχή του Hulk, την πανοπλία του Ironman, τα αντανακλαστικά του Captain America ή την ταχύτητα του Spiderman; Στην περίπτωση του Μάξιμου, όλοι αυτοί οι σούπερ ήρωες τον εμπνέουν να αντιμετωπίσει «τους κακούς» της δικής του περιπέτειας.
🚲 Μια «ευχάριστη νότα μετά από τόσες ταλαιπωρίες και δάκρυα» χαρακτήρισε την εκπλήρωση της ευχής της η μαμά της Κατερίνας. Μια «ανάσα ζωής» για ολόκληρη την οικογένεια, θα τη χαρακτηρίζαμε εμείς, βλέποντας την ανακούφιση στα πρόσωπα των γονιών της. Μετά από κύκλους θεραπειών και αρκετές δυσκολίες, επιτέλους την κοιτούσαν να χαμογελάει με όλη της την ψυχή!
💻 Ο Παναγιώτης δυσκολευόταν να πιστέψει ότι η ευχή του θα εκπληρωνόταν. Ακόμη και μετά την πρώτη μας επικοινωνία, συνέχισε να είναι δύσπιστος, παρόλο τον ενθουσιασμό του που μας είχε γνωρίσει. Έτσι κι εμείς, αποφασίσαμε να τα κάνουμε όλα κάτω από άκρα μυστικότητα!
Νεράιδες και ξωτικά κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να εξοπλίσουν με δύναμη τα παιδιά ευχής, για να «κλέψουν» έστω και ένα τους χαμόγελο. Η Ρ. μπορεί στην αρχή να ήταν κάπως «κλειστή», αλλά, μέχρι να την αποχαιρετήσουμε την ημέρα της ευχής της, το χαμόγελο δεν έφευγε από πάνω της.
Μία ημέρα με διπλή σημασία για τη Μ. μας: Η ευχή της εκπληρώθηκε στα γενέθλιά της! Με τον υπέροχο αδερφό της, σύμμαχο και πάντα στο πλευρό της, ξετύλιγε, έσκιζε και πέταγε περιτυλίγματα. Τελευταίο άφησε το πιο σημαντικό: το νέο της laptop!
Με μπλούζα «Make-A-Wish ευχαριστώ» και το τιμόνι στο χέρι, ο Γιώργος ανέβηκε στο νέο του ποδήλατο και ξεκίνησε για την πρώτη από τις αμέτρητες βόλτες του. Γιατί, όμως, το ηλεκτρικό ποδήλατο; Γιατί μία τεράστια ανηφόρα έστεκε εμπόδιο ανάμεσα στον Γιώργο και την αγάπη του για τις βόλτες. Τώρα, όμως, όλα θα μοιάζουν «παιχνιδάκι»!
«Περίμενα ένα κινητό και μου ήρθαν χίλια πράγματα!», έλεγε ο Α. την ημέρα της ευχής του. Τον εξέπληξε ότι το ότι «ήμασταν μέσα στο μυαλό του».
Ζήτησε από τις νεράιδες να του φέρουν έναν projector, για να παρακολουθεί κάθε λογής ταινίες και ντοκιμαντέρ για τις θάλασσες που τόσο αγαπά. Βέβαια, και οι παιδικές ταινίες δεν θα έμεναν απέξω. Είναι, άλλωστε, ακόμα παιδί!
‍ «Για τον Τριαντάφυλλο, το αμαξίδιο είναι η καθημερινότητά του. Είναι πολύ βασικό να κάθεται σωστά και όλα για αυτόν είναι πιο εύκολα τώρα. Χάρηκε με τα παιχνίδια του και προσπάθησε να το επικοινωνήσει, με τις φωνές του, με το πρόσωπό του», ήταν τα λόγια της γλυκύτατης μαμάς του στην εκπλήρωση της ευχής του Τριαντάφυλλου.
🎈 Οι νεράιδες, αφήνοντας την αγάπη που είχαν για τον Νικόλα να τις οδηγήσει, φρόντισαν να οργανώσουν μια ξεχωριστή ημέρα. Μια ημέρα που ο Νικόλας θα μπορούσε να είναι και πάλι παιδί. Χωρίς περιορισμούς, χωρίς «αργότερα», χωρίς «ίσως»…
💻 Ο Δημήτρης έλεγε στη νεράιδά του πόσο θα ήθελε την επόμενη φορά που θα του επέτρεπαν οι γιατροί να επιστρέψει σπίτι να εκπληρωνόταν και η ευχή του: ο νέος του υπολογιστής gaming. Η νεράιδα του, γνωρίζοντας καλά πόσο ανάγκη είχε μία αλλαγή, αποφάσισε να «ρίξει» λίγες πινελιές νεραϊδόσκονης και στο δωμάτιό του. Όλα ήταν ρευστά και ο χρόνος για τις ετοιμασίες λιγοστός. Έπρεπε να βιαστεί!
🚪 Με διστακτικά βήματα, η Έσμα προχώρησε στο σπίτι και έφτασε στο κατώφλι. Με αργές κινήσεις, σαν να βρίσκεται σε όνειρο, μάζεψε όλη της τη δύναμη και άνοιξε την πόρτα. Και έμεινε εκεί, να κοιτάζει αποσβολωμένη.