Posts category
Εύχομαι να αποκτήσω
31 Ιανουαρίου, 2019
Δεν πίστευε στα μάτια του! Ήταν όλα επιτέλους δικά του! Και το μεγαλύτερο χαμόγελο ευτυχίας, ζωγραφίστηκε στο πανέξυπνο μουτράκι του… «Είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου», αναφώνησε, ενώ έσφιγγε στα χεράκια του την κονσόλα…
31 Ιανουαρίου, 2019
Μεγάλος συνωστισμός στην παλιά κουζίνα της οικογένειας, άπειρες ιδέες και ακόμα περισσότερες μετρήσεις, ώστε να μπορέσουν να υλοποιηθούν… Μια γλυκιά αναστάτωση επικρατούσε στο σπίτι τους!
24 Ιανουαρίου, 2019
Τα εκφραστικά του μπλε μάτια άνοιξαν διάπλατα όταν άνοιξε την πόρτα, φωνάζοντας «Ουάααααου…» Χωρίς κανένα δισταγμό, έτρεξε να σκαρφαλώσει στο κρεβάτι που τόσο πολύ ήθελε!
22 Ιανουαρίου, 2019
Δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα το τεράστιο «ΓΙΟΥΠΙ» που είπε μόλις ανοίξαμε την πόρτα και αντίκρισε το χώρο, με ματάκια πελώρια από την έκπληξη!
22 Ιανουαρίου, 2019
Με τα μάτια του πλημυρισμένα από δάκρυα χαράς, έτρεξε και έπεσε στο πάτωμα για αγκαλιάσει την Blue. Κι εκείνη, απλά κούρνιασε στην αγκαλιά του, δίνοντάς του φιλιά με την υγρή μυτούλα της… Επιτέλους είχαν βρει ο ένας, τον άλλο!
22 Ιανουαρίου, 2019
«Εύχομαι να αποκτήσω τα αγαπημένα μου παιχνίδια, τα φορτηγά Bruder!» Και όταν έλεγε να τα αποκτήσει, εννοούσε ΟΛΑ!!!
16 Ιανουαρίου, 2019
«Είναι τέλειο… είναι τέλειο!» Αυτό περίμεναν να ακούσουν και έφυγαν διακριτικά από το δωμάτιό του.. Τώρα θα τον παρακολουθούν από μακριά, έχοντας πάρει σαν ανταμοιβή το πιο γλυκό χαμόγελο του κόσμου!
15 Ιανουαρίου, 2019
Οι ώρες πέρασαν και ο Παναγιώτης βρισκόταν εκεί, έξω από το studio. Ανοιγόκλεισε τα μάτια του για να καταλάβει αν ονειρεύεται και κατάλαβε ότι οι Unboxholics ήταν αλήθεια εκεί. Και περίμεναν ΜΟΝΟ εκείνον!
15 Ιανουαρίου, 2019
Όλα και όλοι ήταν έτοιμοι να υποδεχτούν τη Χριστίνα στη μεγάλη της επιστροφή στο σπίτι… Η ευχή της πραγματοποιήθηκε… Και η αγωνία μας έφυγε, τη στιγμή που το πιο μεγάλο και λαμπερό χαμόγελο ζωγραφίστηκε, μετά από πολύ καιρό, στο όμορφο προσωπάκι της!
15 Ιανουαρίου, 2019
Τα μάτια της έλαμπαν από χαρά και από ευγνωμοσύνη για τις νεράιδες που έκαναν αυτό το «θαύμα».
15 Ιανουαρίου, 2019
Βγαίνει από το σπίτι και ξαφνικά εμφανίζονται μπροστά του δύο νεράιδες ή μήπως ήταν ξωτικά; Για εκείνον δεν είχε καμία σημασία, γιατί αμέσως κατάλαβε…
14 Ιανουαρίου, 2019
Γύρισε το κλειδί και σταμάτησε ο χρόνος. Τα συναισθήματα της? Έκπληξη, χαρά, ενθουσιασμός, ευτυχία, ευγνωμοσύνη, ικανοποίηση, ανακούφιση…
9 Ιανουαρίου, 2019
«Είναι αυτό που θα με κάνει περισσότερο χαρούμενο!» ομολόγησε στις καλές του νεράιδες, «Γιατί και θα μπορώ να παίζω μόνος μου τώρα που βρίσκομαι στο νοσοκομείο, και μαζί με τους φίλους μου όταν επιστρέψω στο σπίτι μου!»
9 Ιανουαρίου, 2019
Ο νεαρός μας, είναι φανατικός gamer κι έχει τρέλα με την Apple. Ξέρει τα πάντα για την εταιρεία, ενημερώνεται συνεχώς για τις εξελίξεις και τις αναβαθμίσεις που γίνονται στο λογισμικό και γενικά τον συναρπάζει το πόσο προηγμένα τεχνολογικά είναι τα προϊόντα της. Η ευχή του, λοιπόν, δε θα μπορούσε να ήταν άλλη από το να αποκτήσει έναν υπολογιστή iMac.
8 Ιανουαρίου, 2019
«Τι σου αρέσει περισσότερο;» τη ρωτήσαμε. «Το κάστρο μου φυσικά! Δεν έχει κανείς άλλος κάτι τέτοιο! Αλλά όλα μου αρέσουν, όλα! Έχω το ομορφότερο δωμάτιο και θα ξυπνάω κάθε πρωί σαν μια πριγκίπισσα!»
18 Δεκεμβρίου, 2018
Μια υπέροχη ημέρα χαράς και εκπλήξεων έφτασε στο τέλος της, όμως τα καλύτερα ξεκινούσαν… Η ζωή βρισκόταν μπροστά του. Έχει να δώσει πολλούς αγώνες ακόμα και θα συνεχίσει να αγωνίζεται, μέχρι να βγει νικητής. Βαγγέλη, σου ευχόμαστε καλά παιχνίδια!
18 Δεκεμβρίου, 2018
Με ένα πελώριο χαμόγελο μας υποδέχτηκε η Χριστίνα, ανοίγοντας την εξώπορτα του σπιτιού της, μαζί με τον Νίκο και τον Ορέστη, τα 2 αγαπημένα της αδέλφια!
18 Δεκεμβρίου, 2018
Η βαθύτερη επιθυμία της Βαρβάρας μας ήταν να αποκτήσει μια φωτογραφική μηχανή. Ήθελε με κάποιο τρόπο να καταφέρει να κλειδώσει τις αναμνήσεις της, ώστε να ανατρέχει στο χρόνο, να τις ξαναζεί και να τις μοιράζεται με τους αγαπημένους της ανθρώπους
18 Δεκεμβρίου, 2018
«Σας ευχαριστώ πολύ μέσα από την καρδιά μου…», ήταν τα λόγια αυτής της μαμάς, που παλεύει μόνη της με 3 παιδιά και με την ασθένεια του Νικόλα.
11 Δεκεμβρίου, 2018
Ένας ντροπαλός, λιγομίλητος έφηβος, χωρίς το δικό του χώρο, ούτε καν το δικό του κρεβάτι, που κοιμόταν στον καναπέ του σαλονιού κάτι που επιβάρυνε τη νευρομυϊκή ασθένειά του. Την ημέρα της ευχής, όταν φτάσαμε στο σπίτι, το παιδί και οι γονείς του μας περίμεναν με ανυπομονησία να ξεκινήσουμε να ετοιμάζουμε το δωμάτιο.
