Posts category

Εύχομαι να αποκτήσω

«Επιθυμίες υπάρχουν πολλές, ευχές, όμως, λίγες», είχε πει κάποτε μια νεράιδα. Ο Λ. εξέφραζε που και που διάφορες επιθυμίες του. Η ευχή του, όμως, έμενε πάντα μοναδική και σταθερή: ένα gaming laptop
💻 Όταν ένα γράμμα κατέφθασε στην πόρτα του, ο Νικόλας κατάλαβε ότι θα είναι μια ημέρα κάπως αλλιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν ήταν, όμως, μία ημέρα. Ήταν δύο. Μέχρι το τέλος τους, ο Νικόλας είχε ακόμη περισσότερη δύναμη να παλέψει με την κυστική ίνωση!
Την έκφραση της Χρυσούλας, όταν το κινητό της εμφανίστηκε στο τέλος της ημέρας, δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ… Μπορούμε μόνο να την περιγράψουμε με αυτήν την κοινότοπη έκφραση: «Έμεινε με το στόμα ανοιχτό!».
Η προσμονή είχε κατακλύσει τον Νίκο. Η στιγμή που θα πατούσε εκείνο το κουμπί του πύργου και ολόκληρος ο κόσμος του gaming θα ξεδιπλωνόταν μπροστά του τριγυρνούσε στη σκέψη του επανειλημμένα. Μέσα σε λίγη ώρα, αυτή η προσμονή είχε μετατραπεί σε ανυπομονησία!
Μετά τη βόλτα του στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. τον Βασίλη περίμενε στο σπίτι ο νέος του υπολογιστής. Γέλια και φωνές πλημμύρισαν το δωμάτιο. Το ίδιο βράδυ, ο Βασίλης είπε στη μαμά του ότι πλέον οι εξετάσεις του θα είναι καλύτερες και πως τίποτα δεν θα τον πάει πίσω στη θεραπεία του από εδώ και πέρα!
🎀 «Ανανεώθηκε! Μετά από αυτό που έζησε, είναι ένα καινούριο ξεκίνημα», είπε η μαμά της. Η Αριάδνη ήταν ξανά ένα ανέμελο παιδί της ηλικίας της και είχε αφήσει πίσω την περιπέτεια που έζησε με τη λευχαιμία. Εκείνη την ημέρα, πίστεψε λίγο παραπάνω στη μαγεία…
⚽️ Κρατώντας το κέρμα που συμβολίζει την υπόσχεσή μας για την εκπλήρωση της ευχής κάθε παιδιού, ο Κωνσταντίνος μας περιέγραψε το δωμάτιο των ονείρων του. Και το κέρμα δεν τον απογοήτευσε. Μετά τη μάχη του με τη λευχαιμία, η νέα αρχή ήταν εκεί!
Πώς πέρασαν οι μέρες και η Ελένη είχε τελειώσει τις θεραπείες της. Βρισκόταν και πάλι πίσω στην αυλή της. Με ένα μπλε ψαλίδι, έκοψε την κορδέλα και άνοιξε ξανά τον δρόμο προς την… «παιδική χαρά» της.
💻 Η ημέρα της ευχής του είχε ξεκινήσει σαν όλες τις άλλες… μέσα στο νοσοκομείο. «Έχω ένα δέμα για τον Α.», φώναξε ένας άντρας, που δεν είχε ξαναδεί. Όταν μπήκε, όμως, στο δωμάτιό του, δεν του έδωσε σημασία. Το δέμα που κρατούσε στα χέρια του ήταν πολύ πιο σημαντικό…
🐶 Η ευχή του Δημήτρη εκπληρώθηκε με έναν αρκετά ιδιαίτερο και χιουμοριστικό τρόπο. Ο ίδιος είναι ένα παιδί πολύ ανοιχτόκαρδο και γελαστό, οπότε αρπάξαμε την ευκαιρία και γίναμε πιο… δημιουργικοί!
Ο Νικόλας είναι ένα από τα παιδιά που αγκάλιασαν σφιχτά ολόκληρο το ταξίδι της ευχής τους και απόλαυσαν κάθε δευτερόλεπτο. Πώς να μην το κάνει, άλλωστε; Αφού λατρεύει τα ταξίδια, τη φύση και τα όμορφα τοπία. Τι κι αν έφερνε, λοιπόν, ολόκληρο τον κόσμο μέσα στο δωμάτιό του;
Λόγω των θεραπειών του, η κύρια ασχολία του Μιχάλη τον τελευταίο καιρό ήταν το gaming. Παρέμενε, όμως, μόνο ένας απλός θεατής των αγαπημένων του παιχνιδιών. Δεν είχε δικό του υπολογιστή. Έτσι, πήρε τη μεγάλη απόφαση: να κάνει τη θεωρία… πράξη. Από εμάς; Ζήτησε μόνο να τον εξοπλίσουμε με τα κατάλληλα εφόδια!
«Επιχείρηση καμουφλάζ» θα μπορούσε να ονομαστεί η ευχή του Σ. μας. Οι γονείς του είχαν καταφέρει να κρύψουν τον νέο του υπολογιστή στο μπαλκόνι, χωρίς να καταλάβει τίποτα. Και όπως η ευχή του ήταν τόσες μέρες καμουφλαρισμένη στο μπαλκόνι του, η ελπίδα που χρειαζόταν ο Σ. είχε καμουφλαριστεί σε… υπολογιστή!
Πολλές φορές μια ανακαίνιση δωματίου συμβολίζει την καινούρια αρχή, αφήνοντας το παρελθόν και κοιτώντας ολοταχώς προς το μέλλον. Μας χαρίζει έναν άλλον αέρα, μια άλλη αύρα… πιο αισιόδοξη, πιο ελπιδοφόρα. Αυτήν ακριβώς την ελπίδα επιζητούσε και ο Σωτήρης. Αυτήν ακριβώς την ελπίδα ήρθε να του δώσει και το νέο του δωμάτιο!
Εμπνευσμένοι από τα λόγια της μητέρας της, που την αποκαλεί «το λουλούδι της», θα περιγράψουμε την εκπλήρωση της ευχής της Μ., με μια όμορφη παρομοίωση: Σαν ένα λουλούδι που άνθισε, η ψυχολογία και η διάθεση της ανέβηκαν στα ύψη, μόλις άνοιξε την πόρτα του νέου της δωματίου.
«Έμεινα ξύπνιος όλο το βράδυ μήπως και χαθεί το όνειρο. Ακόμα τσιμπιέμαι νιώθω να μου εκπληρώσατε 3 ευχές, όχι μια! Όταν κλείσω τα 18 θα γίνω, εθελοντής σας, θα είμαι πάντα δίπλα σας!», μας είπε ο Νίκος. Το ίδιο βράδυ όντως δεν κοιμήθηκε, παρόλο που μέσα του ήξερε ότι το όνειρο ήρθε για να μείνει.
Όταν η Αλεξάνδρα άνοιξε την πόρτα, για ένα πράγμα μόνο ήμασταν σίγουροι: ο φόβος που της προκαλούσε εκείνο το παλιό κρεβάτι, δεν θα την επισκεφθεί ποτέ ξανά!
Ο Άγγελος ήθελε καιρό να αλλάξει το δωμάτιό του, να το κάνει πιο «δικό του». Το μόνο που χρειαζόμασταν ήταν μια μικρή περιγραφή για το πώς το είχε φανταστεί. Και μετά από λίγο καιρό… Voila! Ο χώρος ήταν πλέον κομμένος και ραμμένος για την ευφάνταστη και δημιουργική προσωπικότητά του!
Δάκρυα χαράς πλημμύρισαν τα μάτια του Αντώνη, όταν βρήκε στο σπίτι τον νέο υπολογιστή του. «Έκλαιγα που έβλεπα το παιδί μου να κλαίει από χαρά», ήταν η αφοπλιστική φράση της μαμάς του. Μια φράση τόσο δυνατή που ήρθε να κουμπώσει μέσα στις καρδιές μας. Μια φράση που μας βεβαίωσε ότι η χαρά του Αντώνη ήρθε για να μείνει.
Το βλέμμα που είδαμε στα μάτια των γονιών της Βασιλικής στην εκπλήρωση της ευχής της μαρτυρούσε όλη την αγάπη και την ανακούφιση που νιώθει κάθε γονιός, όταν μετά από μια μεγάλη ανηφόρα μπορεί να αντικρίσει ξανά το φως και την ελπίδα στο πρόσωπο του παιδιού του.