Posts category

Εύχομαι να γνωρίσω

Δύο ημέρες μετά την απρόσμενη συνάντησή τους στην ετήσια Βραδιά του Ευχαριστώ, ο Λευτέρης «φόρεσε» το μεγαλύτερο χαμόγελό του, έτοιμος για την προγραμματισμένη πια συνάντηση με τον άνθρωπο που τόσο καιρό αποτελεί πηγή έμπνευσης και δύναμης για εκείνον.
Ήταν θέμα λίγων λεπτών μέχρι να βρεθεί η Αναστασία στην αγκαλιά του αγαπημένου της Κωνσταντίνου Αργυρού. Λίγα λεπτά που σαν ακούγαμε την καρδιά της τόσο δυνατά που χτυπούσε, σαν να ήταν έτοιμη να πεταχτεί απ’ το στήθος της. Η βραδιά αυτή μοιάζει με ιστορία που το video της ευχής της θα διηγηθεί καλύτερα από εμάς.
👑 Μία ευχή βγαλμένη από παραμύθι είχε ζητήσει από τις νεράιδες η Ερμιόνη. Φόρεσε το εντυπωσιακό φόρεμά της, το λαμπερό στέμμα και το πιο πλατύ χαμόγελό της και κάθισε στον θρόνο της. Και ξάφνου, κάπου μέσα από την πυκνή ομίχλη, εμφανίστηκαν δύο πρόσωπα που με λαχτάρα περίμενε εδώ και καιρό.
🎀 Η Δήμητρα της εμπιστεύθηκε την καρδιά, τις ελπίδες, τη χαρά της και μία από τις πιο ξεχωριστές ημέρες της ζωής της: την ευχή της! Η Josephine, με τη σειρά της, άνοιξε διάπλατα τα χέρια της και αγκάλιασε τη Δήμητρα με όλη της την αγάπη και στοργή.
⭐️ Εκείνη την ημέρα, ο Trannos χάρισε πολλές στιγμές χαράς στον Θοδωρή. Το σημαντικότερο που του χάρισε, όμως, ήταν ένα δώρο μέσα από την καρδιά του: την μπλούζα που είχε φορέσει στο πρώτο live του. Κάτι πολύ ξεχωριστό, σημαντικό για εκείνον, είχε έρθει η ώρα να περάσει στον Θοδωρή. Μία απλή μπλούζα που, όμως, κρύβει μέσα της ανεπανάληπτες στιγμές, αναμνήσεις και συναισθήματα. Μία μπλούζα που θα γίνει η «πανοπλία» του σε κάθε μάχη που έχει ακόμη μπροστά του να δώσει.
«Ήταν η παρέα μου στο νοσοκομείο από την πρώτη ημέρα!», είχε απαντήσει ο Αλέξανδρος στην ερώτηση «Γιατί τους Unboxholics;». Λίγο ο covid, λίγο η μεγάλη απόσταση, έτσι απλά και γρήγορα, μεγαλώσαμε μαζί του κατά 2 όμορφα χρόνια, παραμένοντας, όμως, πάντοτε στο πλευρό του.
☀️ Οι συναντήσεις της Ναυσικάς με τον Πάνο Μουζουράκη; Διόλου τυχαίες. Ίσως να μπορούσαμε να τις πούμε και «μοιραίες». Πρώτα, βρέθηκαν, κατά τύχη, στο ίδιο πλοίο. Πήγαιναν και οι δύο στην εκπλήρωση της ευχής, αλλά η μοίρα ήθελε να τους φέρει κοντά από νωρίς!
«Dionisis x Trannos», ονομάσαμε εμείς την καταπληκτική συνεργασία τους που έκρυβε πίσω της έναν δεσμό αγάπης και εμπιστοσύνης. Η στιγμή του αποχαιρετισμού ήταν γλυκόπικρη, αλλά εκείνη η ημέρα ήταν ξεχωριστή και για τους δύο! Τα αποτελέσματά της; Θα τα απολαύσετε στο video!
Από την πρώτη στιγμή, οι συζητήσεις είχαν πάρει φωτιά και ο Γιάννης, με προσοχή, σημείωνε καλά μέσα στο μυαλό του όλες τις συμβουλές που του έδινε. Η στιγμή του αποχαιρετισμού ήταν γλυκιά, αλλά η ευχή του δεν είχε τελειώσει ακόμη.
🎸 «Θα μπορούσα να γράφω για ώρες/ ημέρες, σχετικά με όλα τα θετικά συναισθήματα, τις εμπειρίες ζωής και όλο το αντίκτυπο που είχε η εκπλήρωση της ευχής, κυρίως στον Παναγιώτη, αλλά και σε εμάς. Όλοι μας επωφεληθήκαμε στο έπακρο και ενθουσιαστήκαμε από αυτήν την καταπληκτική εμπειρία», ήταν οι πρώτες λέξεις στο γράμμα του μπαμπά του Παναγιώτη.
👑 Χιονονιφάδες στόλιζαν το κάστρο, πυκνός καπνός και ομίχλη σκέπαζαν το μικρό ποτάμι και μελωδίες από τα αγαπημένα της πριγκιπικά τραγούδια είχαν πλημμυρίσει τον χώρο. Όταν η Ι. έφτασε στον χώρο της ευχής της, μπήκε στο δικό της παραμύθι.
🎤 Βγαίνοντας από τα backstage, η Δώρα κρατούσε κάτι επιπλέον στα χέρια της. Ήταν το γιλέκο του Χρήστου. «Η πανοπλία του», όπως ο ίδιος το αποκαλούσε.
«Το σημαντικότερο; Ποτέ να μην τα παρατάς!», ήταν η μεγαλύτερη συμβουλή του Μιχάλη Ζαμπίδη στη Χρύσα. Δύο μαχητές, με τεράστια θέληση και δυναμικότητα, που έδωσαν ο ένας στον άλλον το δικό τους μάθημα ζωής. Αυτή η συνάντηση ήταν καθοριστική και για τους δύο!
Η Κωνσταντίνα, ευδιάθετη και χαμογελαστή, όπως πάντα, υποδέχτηκε τον Χρήστο ζεστά, ενώ ο Πάνος του χάρισε μια τεράστια αγκαλιά. Ο Χρήστος νόμιζε ότι ήταν ένα «ζωντανό» όνειρο. Εκείνη η ημέρα, όμως, δεν ήταν μόνο για τον Χρήστο μας ξεχωριστή. Ήταν και για όλες τις νεράιδες και τα ξωτικά. Γιατί εκείνη την ημέρα, μέσα στην απόλυτη ευτυχία, εκπληρώθηκε η ευχή 3000!
Η συνάντηση του Νικόλα με τον @Panos και την @Κωνσταντίνα ήταν υπόθεση εμπιστοσύνης! Μπαίνοντας στο στούντιο, ήταν ντροπαλός και αγχωμένος. Καθώς, όμως, περνούσε η ώρα, μία οικειότητα είδαμε να αναπτύσσεται ανάμεσά τους και τα γέλια και οι φωνές όλο και αυξάνονταν…
Μετά από πολύ γέλιο, φωτογραφίες, φαγητό, bowling και ένα παιχνίδι ερωτήσεων, αποδείχτηκε πως η Τζωρτζίνα ήξερε τις «φραουλίτσες» καλύτερα κι απ’ ότι ξέρουν οι ίδιες τους εαυτούς τους. Τα τρία κορίτσια έγραψαν μηνύματα αγάπης η μία στο τσαντάκι της άλλης. Μηνύματα που «φώναζαν» ότι αυτή η αγάπη και η φίλια είναι αμοιβαίες!
Όταν ξαφνικά εμφανίστηκε η αγαπημένη μας νεράιδα Ελένη, η Φωτεινή δεν γύρισε καν να την κοιτάξει. Κάρφωσε το βλέμμα της ευθεία και την είδαμε να κλαίει με λυγμούς. Η Ελένη την άρπαξε στην αγκαλιά της και τη μάλωσε γλυκά, γιατί μόνο δάκρυα δεν ήθελε να βλέπει στα μάτια της.
Είναι γνωστό πως μια γυναίκα δεν κερδίζεται αμέσως. Αυτό συνειδητοποίησε πολύ καλά και ο Πέτρος Ιακωβίδης, όταν συνάντησε τη μικρή του «νεράιδα», όπως την αποκαλούσε. Σαν πραγματικός gentleman, της έδινε τον χώρο και τον χρόνο της. Κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για ένα της βλέμμα… Και τα κατάφερε!
H Ελένη έβαλε στοργικά στο χέρι της Ειρήνης το ένα πόνυ από την τούρτα της και κράτησε σφιχτά το άλλο κοντά στην καρδιά της. «Εγώ θα κρατήσω το ένα πόνυ και θα το ονομάσω Ειρήνη, εσύ κράτα το άλλο και ονόμασέ το Ελένη. Έτσι θα είμαστε κοντά από εδώ και πέρα!». Έμοιαζε σαν υπόσχεση… Σαν υπόσχεση ότι κι οι δύο δεν θα ξεχάσουν εκείνη την ημέρα.
Ο Σάκης εμφανίστηκε σαν αερικό και έκανε τον Αλέξανδρο να κοκκινίσει ακόμα πιο πολύ από χαρά και ανυπομονησία. Ο Αλέξανδρος, εδώ και 6 χρόνια, παρακολουθούσε τους Unboxholics μέσα από μία οθόνη. Οι στιγμές που τον έδεσαν ακόμα περισσότερο μαζί τους ήταν αυτές του νοσοκομείου, που ο Σάκης και ο Αλέκος του κρατούσαν συντροφιά. Τη στιγμή που συναντήθηκαν σε εκείνη την καφετέρια, στην Αριδαία, ξεκίνησε μια «εμπειρία γίγαντας», όπως ο ίδιος την αποκάλεσε.