Εύχομαι να γίνω σούπερ ήρωας – Θοδωρής, 4, οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

Ο Θοδωρής είναι ένας γλυκύτατος μικρός ήρωας, ντροπαλός αλλά και δυναμικός, με μεγάλη αγάπη για τους δεινόσαυρους, τα σουτάκια και τα videogames που απολαμβάνει να παίζει μαζί με τον μπαμπά του. Λατρεύει επίσης τα Lego και έχει δημιουργήσει, με τη βοήθεια του μπαμπά και του αδελφού του, μια μεγάλη συλλογή από κατασκευές. Ανάμεσα στα αγαπημένα του είναι οι σούπερ ήρωες, ο καθένας με τη δική του μοναδική δύναμη. Κάπως έτσι γεννήθηκε και η δική του μεγάλη ευχή: να γίνει κι εκείνος ένας αγαπημένος σούπερ ήρωας και να βρεθεί στη μέση μιας μεγάλης μάχης, όπου θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του για να εξολοθρεύσει όλους τους κακούς.

Ο Θοδωρής παρέμεινε δυνατός σε όλη τη διάρκεια των θεραπειών του και περίμενε με ανυπομονησία την ημέρα που η ευχή του θα γινόταν πραγματικότητα. Ήξερε πως κάποια στιγμή θα ερχόταν η ώρα να φορέσει κι εκείνος τη στολή του και να γίνει, έστω για μία ημέρα, ο ήρωας που τόσο θαύμαζε.

Και η μεγάλη στιγμή έφτασε. Εκείνο το πρωί φόρεσε τη στολή του και ξεκίνησε ένα μακρινό ταξίδι στη δική του «Νέα Υόρκη», τον τόπο όπου ζουν οι ήρωες. Εκεί τον περίμενε μια ξεχωριστή περιπέτεια γεμάτη δράση, παιχνίδι και, φυσικά, άλλους σούπερ ήρωες, που έγιναν οι συνοδοιπόροι του στη μεγάλη του αποστολή.

Πίσω από όλη αυτή τη διασκέδαση, όμως, υπήρχε κάτι ακόμη πιο σημαντικό. Η ευχή ήταν μια ευκαιρία για τον Θοδωρή να νιώσει δυνατός και να δει τον εαυτό του όπως ακριβώς βλέπει τους αγαπημένους του ήρωες: ξεχωριστό, γενναίο και ικανό να τα καταφέρει. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και η εθελόντρια που έζησε μαζί του αυτή την ξεχωριστή ημέρα, «το πιο σημαντικό είναι να νιώσει το παιδί δυνατό, συνειδητοποιώντας ότι ακόμα και οι σούπερ ήρωες τον θαυμάζουν».

Για λίγο, ο κόσμος του Θοδωρή έγινε ακριβώς όπως τον φανταζόταν. Φόρεσε τη στολή του, μπήκε στη δική του περιπέτεια και βρέθηκε ανάμεσα στους ήρωες που τόσο αγαπά. Και αυτή τη φορά, δεν τους παρακολουθούσε απλώς να σώζουν τον κόσμο. Ήταν κι εκείνος ένας από αυτούς.