Εύχομαι να αποκτήσω

Η μεταμόρφωση του δωματίου της, υπερίσχυσε της μεγάλης χαράς ενός ταξιδιού! «Ένα ταξίδι θα διαρκέσει μόλις 3 μέρες…» μας είπε η Αλκμήνη «…το ολοκαίνουριο δωμάτιο μου όμως, θα το ζω καθημερινά! Και θα μου θυμίζει πάντα την ευχή μου, αλλά και ότι κέρδισα την πιο σημαντική νίκη από όλες: αυτή της μάχης για την υγεία μου!». Ένα πλάσμα με πολλά ενδιαφέροντα, πολλά όνειρα και ατσαλένια θέληση. Μας ξεκαθάρισε ότι ήθελε να δει το νέο χώρο της ολοκληρωμένο. Να είναι έκπληξη… Άραγε καταφέραμε να την εντυπωσιάσουμε;

Ο Έλις υποβλήθηκε σε πολλές δοκιμασίες από μικρή ηλικία. Μία από αυτές, είναι και η περιπέτεια της υγείας του. Μας μίλησε για όλα τα όμορφα και τα άσχημα που πέρασε τον τελευταίο χρόνο, αλλά και για τα μαθήματα ζωής που πήρε. Μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις που βίωσε, βγήκε πιο δυνατός και σίγουρος για τον εαυτό του, έτοιμος πλέον να αντιμετωπίσει κάθε εμπόδιο που θα παρουσιαστεί στη ζωή του. Ολιγαρκής και μετρημένος, ευχήθηκε μόνο έναν υπολογιστή. Θα είναι ένα εργαλείο για το μέλλον του και τα μαθήματά του. Ε, εντάξει θέλει να ακούει και μουσική και να βλέπει ταινίες με τους φίλους του. Ποιος άλλωστε δεν το έχει ανάγκη;

Όταν αντικρίσαμε το χώρο που έπρεπε να μεταμορφωθεί σε καταφύγιο της Barbie, μας γεννήθηκε μια αμφιβολία για το αν θα τα καταφέρουμε. Γνωρίζαμε ότι το εγχείρημα ήταν δύσκολο, τα έξοδα για την μεταμόρφωση του χώρου πολλά και οι μάστορες δυσεύρετοι! Μα το πείσμα μας και η αγάπη μας για αυτό το πλασματάκι που έχει τόσο ταλαιπωρηθεί, δεν μας άφηνε το περιθώριο σκέψεων και αμφιβολιών… Το πρώτο μας εμπόδιο λοιπόν, ήταν το δυσβάσταχτο κόστος για την δομική ανακαίνιση του δωματίου. Το συμβούλιο των νεράιδων αποφάσισε ότι πάση θυσία έπρεπε να βρεθεί λύση. Και τότε πέρασε το κατώφλι του «σπιτιού» μας, η Ντορέττα Παπαδημητρίου, μια καλή νεράιδα του Οργανισμού που πολύ μας αγαπά! «Θα καλύψω εγώ την εκπλήρωση της ευχής», μας είπε και δεν ήταν η πρώτη φορά.

Τα λόγια καρδιάς που μοιράστηκε μαζί μας η Δήμητρα, περιγράφουν τις υπέροχες στιγμές που έζησε… Κυρίως όμως, εκφράζουν με τον πιο δυνατό, τον πιο ειλικρινή τρόπο, την ανεκτίμητη αξία που έχει η εκπλήρωση της ευχής για κάθε παιδί. Αποδεικνύει, ότι το ελάχιστο που όλοι μαζί κάνουμε, μπορεί να δώσει ξανά, τα πιο σημαντικά από τα πολλά που έχει χάσει: τη διάθεση να ονειρεύεται, να ελπίζει, να διασκεδάζει με την καρδιά του και να ζήσει ανέμελα, έστω και για λίγο.

Η Αλίκη επιθυμούσε διακαώς να συναντήσει μια αληθινή Πριγκίπισσα. Όμως η ζωή είναι απρόβλεπτη και οι καταστάσεις επηρεάζουν τις επιθυμίες μας. Η εσπευσμένη μετάβασή της στο εξωτερικό για θεραπείες, την έκαναν να αλλάξει την ευχή της. Ένα tablet είναι αυτό που θα την συντροφεύει στο ταξίδι της και θα την ενώνει με τις φίλες της για όσο καιρό θα δίνει τον αγώνα της στο νοσοκομείο. Μα θα την συντροφεύουν και οι αναμνήσεις της εκπλήρωσης της ευχής της, που μόνο μια απλή παράδοση δώρου δεν μπορεί να χαρακτηριστεί!

«Θυμάμαι ένα συνεσταλμένο, μα πολύ γλυκό πλάσμα. Της έλειπε πολύ ο τόπος της, μα ακόμα περισσότερο νοσταλγούσε την παρέα της. Ένιωθε τόσο μόνη στην Αθήνα όπου βρίσκονταν για τις θεραπείες… ήθελε με οποιονδήποτε τρόπο να βρεθεί ξανά μαζί με τους φίλους της. Στη συνάντησή μας, απαριθμούσε ένα – ένα τα ενδιαφέροντά της και θα μπορούσε να έχει ευχηθεί οτιδήποτε, όμως εκείνη ευχήθηκε να αποκτήσει ένα κινητό τηλέφωνο, αυτό που εκείνη τη στιγμή θα της κάλυπτε τη μεγαλύτερή της ανάγκη: να επικοινωνεί με την παρέα της!»

Μία επίσκεψη ρουτίνας στο γιατρό και όλα ανατράπηκαν. Η ασθένεια της στέρησε πολλά και ένα κινητό της ήταν απαραίτητο για τη νέα, διαφορετική καθημερινότητα της. Μπορεί για πολλούς να είναι δεδομένη η υγεία, όσο και ένα κινητό, όχι όμως για όλους.

Ένας υπέροχος μελαχρινός τυπάκος, λάτρης της ταχύτητας, «σήκωσε» την καρό σημαία και οι νεράιδες έτρεξαν να σχεδιάσουν το δωμάτιο των ονείρων του!

Ο Κωνσταντίνος πάτησε το κουμπί και υπό τους ήχους του KITΤ τερμάτισε το γκάζι! Τώρα πια έχει το δικό του BMW κρεβάτι και δεν θα χρειαστεί να ξαναβάλει φρένο στα όνειρά του!

Δόθηκε η έγκριση από τον γιατρό του Ορέστη, κλείστηκαν εισιτήρια, φορτώθηκαν τα απαραίτητα και οι δύο νεράιδες προσγειώθηκαν με τα φτερά τους στο νησί του. Και εκείνη ήταν η ημέρα, που για πρώτη φορά, τον είδαν να γελά, να χαίρεται, να έχουν κατακλείσει οι εκπλήξεις την ψυχή του.