Posts category

Εύχομαι να αποκτήσω

Φόρεσε το ονειρεμένο φόρεμά της και έκανε το πρώτο βήμα προς τον παραμυθένιο της κόσμο. Ένα παραμύθι χρειαζόταν, ένα ροζ παραμύθι για να αφήσει πίσω της το λευκό του νοσοκομείου…
Η παιδική της καθημερινότητα αντικαταστάθηκε σε μια στιγμή από αυτήν του νοσοκομείου. Η Εμμανουηλία, όμως, δεν έπαψε να ελπίζει. Εμπιστεύτηκε στα χέρια των νεραϊδών τα εφηβικά χρόνια που είναι στο «κατώφλι» της και είναι πια έτοιμη για τις πιο διασκεδαστικές εφηβικές βραδιές στο καινούριο της δωμάτιο
Τα παιδιά πάντα έχουν το χάρισμα να βλέπουν την πιο φωτεινή και παιχνιδιάρικη πλευρά της ζωής. Μπορεί η Μαρίνα να αντιμετωπίζει δυσκολίες με την όρασή της εξαιτίας της ασθένειάς της, αλλά ήξερε ότι οι νεράιδες μπορούν να ξαναφέρουν το φως στη ζωή της☀️
Η Δ. ανησύχησε μήπως οι νεράιδες είχαν ξεχάσει το καινούριο της κινητό. Οι νεράιδες, από την άλλη, ανησύχησαν μην τελειώσει η μνήμη του από τις πρώτες δύο μέρες από τον ενθουσιασμό της!
Κρυφτό έπαιζε ο Μιχάλης άθελά του με το καινούριο του ποδήλατο. «Φτου και βγαίνω!», σκέφτηκε και άνοιξε απότομα την πόρτα… Και τι να δει; Την ευχή του να εκπληρώνεται!
‍ Μια απλή βόλτα στην παραλία με τους φίλους της δεν ήταν ποτέ δεδομένη για τη Β. μας. «Το είχε τόσο ανάγκη το συγκεκριμένο αμαξίδιο η μικρή μου! Επιτέλους, θα μπορεί να χαίρεται βόλτες», μας εκμυστηρεύτηκε η μητέρα της.
Με ένα κακό σύννεφο παρομοίασε η μαμά του Α. την ασθένεια του… Όμως η συγκίνησή της και τα λόγια της μας επιβεβαίωσαν ότι η ημέρα της ευχής κατάφερε να κάνει όλες τις δύσκολες στιγμές να ξεθωριάσουν και έδωσε χρώμα για νέα αρχή
Ένα βουνό από πακέτα – πιο ψηλό από τον ίδιο – κατάφερε να φτιάξει ο Δημήτρης από την ανυπομονησία του. Κάθε περιτύλιγμα έκρυβε μέσα του κι από ένα κομμάτι, που θα συμπλήρωνε τελικά το μεγαλύτερό του όνειρο…
🧚 Όταν το νέο κρεβάτι της Νικολέτας μετατράπηκε σε … τραμπολίνο, καταλάβαμε πόσο είχε λείψει η ξεγνοιασιά της παιδικότητας στο 5χρόνο νεραϊδάκι μας.
«Αγώνας δρόμου» ήταν για τον Δημήτρη η μάχη που έδινε με την ασθένειά του. Δεν τα παράτησε στιγμή όμως, γιατί ήξερε ότι στον τερματισμό τον περίμενε υπομονετικά το μεγαλύτερό του όνειρο
Η δύσκολη κατάσταση της υγείας της, δεν επέτρεπε στη Δήμητρα να βιώσει την καθημερινότητα μιας 16χρονης. Αποφασισμένη, όμως, να μην αφήσει καμία δυσκολία να τη λυγίσει, ευχήθηκε για το μόνο πράγμα που θα της έδινε μια «διέξοδο» από το δωμάτιο του νοσοκομείου…
Ένα τεράστιο και αφοπλιστικό χαμόγελο σαν αυτό του Ε., όταν αντίκρισε για πρώτη φορά την ολοκαίνουρια παιδική χαρά του, είναι το μόνο που χρειάζονται μερικές φορές οι νεράιδες για να πάρουν δύναμη και να συνεχίσουν
‍ Πολλές φορές η δύναμη ενός παιδιού είναι η ίδια του η θέληση. Μπορεί η σπάνια ασθένειά του να του στέρησε την κινητικότητά του, όμως ο Νικόλας δεν το έβαλε κάτω ούτε στιγμή και βρήκε τον τρόπο να κερδίσει πίσω την αυτονομία του!
Ένας ολοκαίνουριος κόσμος ξεδιπλώθηκε μπροστά στα μάτια του Γιάννη και της μικρής του αδελφής! Ένας κόσμος, όπου τα όνειρα και η φαντασία «τσουλάνε» πέρα δώθε… Ένας κόσμος που ξεχειλίζει δύναμη και ελπίδα για το μέλλον…
«Φάρσα ή κέρασμα;», ρώτησαν οι νεράιδες τη Δ… Μια ευχή αλά Halloween, που απέδειξε στη μικρή μας ηρωίδα ότι με λίγη πίστη παραπάνω δεν υπάρχει καμία ευχή που να μην μπορεί να εκπληρωθεί!
Ένα μονοπάτι ονειρεμένο, φτιαγμένο – στην κυριολεξία – από αστέρια ήταν το μόνο πράγμα που χώριζε την Ιωάννα μας από όσα ονειρευόταν εδώ και καιρό. Για να το φτάσει όμως, έπρεπε πρώτα να λύσει τους γρίφους και να περάσει τις δοκιμασίες…
Ο Νικόλας όρμησε στο δωμάτιο και κάθισε στη νέα του gaming καρέκλα. Πριν προλάβει να πάρει καλά-καλά μία ανάσα, εμφανίστηκε στην οθόνη του υπολογιστή του ο αγαπημένος του youtuber: ο @Gianuba22 έγινε ο μέντορας του μικρού μας, ανερχόμενου gamer!
Με μια τσάντα γεμάτη περιέργεια και τόλμη κι έναν φακό στο χέρι, ο Χρήστος ξεκίνησε για την πρώτη από τις αμέτρητες περιπέτειες που θα βρεθούν στον δρόμο του.
‍ Πώς ένα ποδήλατο μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός 5χρονου αγοριού; Η απάντηση βρίσκεται μέσα στα απλά πράγματα της καθημερινότητας, που όμως για τον Γ. μας δεν ήταν ποτέ δεδομένα…
Η ημέρα της ευχής της Α. ξημέρωσε σαν την πρώτη ηλιαχτίδα μετά από πολλούς μήνες βροχής. Βλέπετε η ευχή της ήταν το σχέδιο διαφυγής της από τη μοναξιά του εγκλεισμού της. Σαν αληθινή μαχήτρια, πάλεψε σκληρά, δεν τα παράτησε ούτε στιγμή, και είχε φτάσει η ώρα για να ανταμειφθεί