Ιστορίες ευχών

Η μητέρα της δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της από τη συγκίνηση και τη χαρά και η Αλεξάνδρα, μ’ αυτό το λαμπερό χαμόγελο, φώναζε στη νεράιδα της στο τηλέφωνο «Σ’ αγαπώ πολύ!» 🧚‍♀‍

Από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε στις νεράιδές του ότι όταν μεγαλώσει θα αφοσιωθεί στο να σώζει το νησί του από τους κακούς και να προστατεύει τους γονείς του 🏍

Όταν η θέληση συναντάει τη δυσκολία και η ελπίδα την ασθένεια, τότε ξεκινάει μία μάχη που μόνο νικητή μπορεί να σε αναδείξει 🛏

Η Α. με την παρέα της, εκπληρώνει τα τελευταία χρόνια ευχές πολλών παιδιών μας. Αυτό το κορίτσι έμελλε να γίνει ένα από τα παιδιά που μας εμπιστεύτηκαν την πιο βαθιά τους επιθυμία 🧚‍♀‍

Με απόλυτο σύμμαχο στην ωραιότερη συνομωσία τη μητέρα της, προετοιμάσαμε με άκρα μυστικότητα τις εκπλήξεις χωρίς η νεαρή έφηβος να υποψιαστεί τί την περίμενε 🎹

Ένας μικρός ήρωας απόλαυσε μια μέρα γεμάτη εκπλήξεις, αγαπημένα πρόσωπα και νέες εμπειρίες, όπως ακριβώς πρέπει να είναι οι μέρες των παιδιών. Γεμάτα γέλια και χαρές. Ευχήθηκε να αποκτήσει έναν gaming υπολογιστή, αλλά οι εκπλήξεις που ετοίμασαν για εκείνον οι νεράιδες ξεπέρασαν κατά πολύ τις προσδοκίες του.

Την επόμενη μέρα της εκπλήρωσης της ευχής του Χρήστου, πληροφορηθήκαμε από τους γονείς του πως ξενύχτησε στην προσπάθειά του να συνηθίσει ότι το νέο του δωμάτιο ήταν αληθινό 🚗

«Νεράιδα μου ο Θεός να σ’ έχει καλά και να σου δίνει απλόχερα τη χαρά που μοιράζεις! Να ζεις πάντα ανοίξεις… καλοκαίρια… να κολυμπάς σε καταγάλανα νερά! Η ευγνωμοσύνη είναι φτωχή λέξη για να αποδώσει το σεβασμό μου στο έργο σας! Μέσα από την καρδιά μου κάθε ευτυχία και χαρά στους ανθρώπους του Make-A-Wish! Ο Πάρης δεν έχει υπάρξει πιο χαρούμενος! Τιμή και χαρά μας η παρουσία σας στο σπίτι μας. Με πολλή αγάπη η μαμά του»!

Γύρισε το κεφαλάκι της, τον είδε και ξέσπασε σε κλάματα… Όλη η ένταση, όλα όσα είχε περάσει τα τελευταία δύο χρόνια, καταστάσεις και δοκιμασίες που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζει, εκδηλώθηκαν, μέσα από τα δάκρυα και το χαμόγελο που δειλά-δειλά σχηματίστηκε στο πρόσωπό της! Κι εκείνος, συγκινημένος, έσκυψε και την «έκλεισε» στην πιο ζεστή αγκαλιά. 🎸

Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, τα πάντα είχαν παγώσει για τις νεράιδες. Νέες ευχές έφθαναν αδιάκοπα στα χέρια τους κι εκείνες έπρεπε να ανακαλύπτουν τρόπους να συνεχίσουν να χαρίζουν μαγικές στιγμές χαράς στα παιδιά. 🧚‍♂‍

Η Αντωνία αποκτώντας το κουκλόσπιτο, απέκτησε ακόμη μια ευκαιρία στην παιδικότητά της. Η ασθένεια της έμεινε για λίγο στο περιθώριο και με ξεγνοιασιά, ξεφώνιζε και έπαιζε χωρίς οτιδήποτε να σκιάζει τη χαρά της. Και όλα αυτά για ένα απλό παιχνίδι! 🏩

Η χαρά του Λευτέρη ήταν τεράστια. Δεν μπορούσε να εκφραστεί με λόγια, μα οι μεγάλες, αναπάντεχες και σφικτές αγκαλιές στις νεράιδες του, πρόδωσαν τα συναισθήματά του. 🎂

Σε όλη την διαδρομή της επιστροφής η Μελιώ τραγουδούσε μέσα στο αμάξι: «Είδα μονόκερο, είδα μονόκερο» «Τελικά, άλογο είδες ή μονόκερο αγάπη μου;» «Μονόκερο, καλέ μαμά, αφού πήρα το κέρατό του για ενθύμιο και απόδειξη!» 🦄