Posts category
Ευχές
24 Σεπτεμβρίου, 2020
Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, τα πάντα είχαν παγώσει για τις νεράιδες. Νέες ευχές έφθαναν αδιάκοπα στα χέρια τους κι εκείνες έπρεπε να ανακαλύπτουν τρόπους να συνεχίσουν να χαρίζουν μαγικές στιγμές χαράς στα παιδιά. ♂
18 Σεπτεμβρίου, 2020
Η Αντωνία αποκτώντας το κουκλόσπιτο, απέκτησε ακόμη μια ευκαιρία στην παιδικότητά της. Η ασθένεια της έμεινε για λίγο στο περιθώριο και με ξεγνοιασιά, ξεφώνιζε και έπαιζε χωρίς οτιδήποτε να σκιάζει τη χαρά της. Και όλα αυτά για ένα απλό παιχνίδι!
18 Σεπτεμβρίου, 2020
Η χαρά του Λευτέρη ήταν τεράστια. Δεν μπορούσε να εκφραστεί με λόγια, μα οι μεγάλες, αναπάντεχες και σφικτές αγκαλιές στις νεράιδες του, πρόδωσαν τα συναισθήματά του.
18 Σεπτεμβρίου, 2020
Λόγω της ασθένειάς του, έχει κάποιες δυσκολίες στην κίνηση και δεν επιτρέπεται να κουράζεται. Έτσι, λοιπόν, η αγαπημένη του ασχολία είναι να παίζει PlayStation! Όταν παίζει, δεν αισθάνεται διαφορετικός από τα υπόλοιπα παιδιά, καθώς δεν απαιτείται κίνηση και μπορεί να είναι πολύ καλός στο αγαπημένο του παιχνίδι, το Fortnite.
17 Σεπτεμβρίου, 2020
Σε όλη την διαδρομή της επιστροφής η Μελιώ τραγουδούσε μέσα στο αμάξι: «Είδα μονόκερο, είδα μονόκερο»
«Τελικά, άλογο είδες ή μονόκερο αγάπη μου;»
«Μονόκερο, καλέ μαμά, αφού πήρα το κέρατό του για ενθύμιο και απόδειξη!»
9 Σεπτεμβρίου, 2020
Η μελαγχολία ήταν έκδηλη στο πρόσωπό της. Η πρόσφατη αλλαγή σπιτιού και πόλης, καθώς και η κατάσταση της υγείας της, επηρέασαν πολύ τη μαχήτριά μας
9 Σεπτεμβρίου, 2020
Κάποια επιπλοκή στην υγεία της 12χρονης Έ., την κράτησε εντός νοσοκομείου. Η λαχτάρα της όμως να αποκτήσει το κινητό τηλέφωνο που ονειρευόταν για να επικοινωνεί με τα αδέρφια και τους φίλους της ήταν τόσο μεγάλη, που έκανε νεράιδες και ξωτικά να βιαστούν!
9 Σεπτεμβρίου, 2020
Με καμάρι, «καβάλησε» το όχημά του και φώναξε ενώ οδηγούσε: «Τώρα πια μη φοβάστε! Θα σας φυλάω εγώ!» ♂
31 Ιουλίου, 2020
Εάν πιστεύετε ότι η εκπλήρωση της ευχής ενός παιδιού που σχετίζεται με την κατηγορία «εύχομαι να αποκτήσω» είναι μια απλή παράδοση δώρου, δεν ισχύει Ο Στέφανος ξεγελάστηκε από τα άτακτα ξωτικά. Πέρασε πολλές ώρες με την οικογένειά του στο Allou Fun Park, αλλά το pc που ευχήθηκε, πουθενά. Το επόμενο πρωί οι εθελοντές μας πέρασαν ξανά και ξανά το κατώφλι του σπιτιού εμπρός στα έκπληκτα μάτια του, κουβαλώντας το νέο του υπερ-μηχάνημα! Μια ειδική ομάδα ανθρώπων, τον ενημέρωσε για τις δυνατότητες του νέου pc του, μα εκείνος δεν έβλεπε την ώρα να παίξει τα αγαπημένα του παιχνίδια! ️
31 Ιουλίου, 2020
Οι σημερινοί έφηβοι είναι tech savvy. Το ίδιο και ο Βασίλης που λατρεύει να δίνει ηλεκτρονικές μάχες. Μα δεν είναι οι μόνες μάχες που δίνει στη ζωή του.
Η απόκτηση του gaming laptop δεν θα ήταν απλή υπόθεση. Μόνο ένας γνήσιος μαχητής θα κατάφερνε να κατακτήσει αυτό το στόχο! Κρυψώνες και κρύπτες θα τον οδηγούσαν στο αντικείμενο που ποθούσε περισσότερο από όλα. Ο πανέξυπνος έφηβος τερμάτισε και αυτή την πίστα και βγήκε νικητής! ️
31 Ιουλίου, 2020
Η Κατερίνα αγωνίζεται και γίνεται, μέρα τη μέρα, πιο δυνατή από την ασθένειά της. Λόγω της περιπέτειάς της, χτίζει καθημερινά σε ακόμη πιο γερά θεμέλια το όνειρο της, να γίνει γιατρός.Γνωρίζει καλά τις απαιτήσεις και τις προκλήσεις του επαγγέλματος, αλλά είναι ένα παιδί γεμάτο όνειρα και στόχους. Και η ευχή της έχει απόλυτη σύνδεση με το όνειρό της αυτό: να αποκτήσει έναν υπολογιστή για να μπορεί να διαβάζει και να περάσει στην ιατρική. Έτσι, αναπάντεχα, μία ημέρα, οδηγήσαμε την Κατερίνα μπροστά στην είσοδο της Ιατρικής Σχολής Αθηνών ⚕ ⚕ ⚕
31 Ιουλίου, 2020
Ο Δημήτρης ευχήθηκε να αποκτήσει έναν gaming υπολογιστή. Θα ήταν το διαβατήριο του σε ακίνδυνες virtual μάχες και αγώνες ηλεκτρονικούς. Η ευχή εκπληρώθηκε όταν ήμασταν ακόμη σε κατ΄οίκον περιορισμό. Έτσι, νεράιδες και εθελοντές ήταν αδύνατο να παραστούν, όμως φρόντισαν επί ημέρες να δρομολογούνται σταδιακά παραδόσεις με αποκλειστικό παραλήπτη τον νεαρό έφηβο. Κάθε φορά που άνοιγε ένα κουτί, ένιωθε την αγάπη τους να διαχέεται στο χώρο και ενθουσιασμένος τις καλούσε, είτε στο τηλέφωνο, είτε με βιντεοκλήση, για να τους δηλώσει τη χαρά και τον ενθουσιασμό του ️
29 Ιουλίου, 2020
Ευχήθηκε να επισκεφθεί το μουσείο της Alfa Romeo στο Μιλάνο. Ανυπομονούσε και το ταξίδι του είχε σχεδόν δρομολογηθεί. Κάποιες φορές όμως, απρόβλεπτα γεγονότα ανατρέπουν και τα πιο καλά οργανωμένα σχέδια. Ο Γιάννης, που είναι ένα πολύ ώριμο παιδί, είχε το χρόνο να σκεφτεί και να αξιολογήσει εκ νέου τις επιθυμίες του μέσα στην καραντίνα. Έβαλε σε δεύτερη μοίρα τη μεγαλύτερη του αγάπη και άλλαξε την ευχή του. Όμως, καταφέραμε την ημέρα της εκπλήρωσης να «πατήσει γκάζι,» και να κάνει την πιο γρήγορη και εντυπωσιακή βόλτα της ζωής του με μια σπάνια Alfa Romeo Giulia Veloce!
28 Ιουλίου, 2020
Η μεταμόρφωση του δωματίου της, υπερίσχυσε της μεγάλης χαράς ενός ταξιδιού! «Ένα ταξίδι θα διαρκέσει μόλις 3 μέρες…» μας είπε η Αλκμήνη «…το ολοκαίνουριο δωμάτιο μου όμως, θα το ζω καθημερινά! Και θα μου θυμίζει πάντα την ευχή μου, αλλά και ότι κέρδισα την πιο σημαντική νίκη από όλες: αυτή της μάχης για την υγεία μου!». Ένα πλάσμα με πολλά ενδιαφέροντα, πολλά όνειρα και ατσαλένια θέληση. Μας ξεκαθάρισε ότι ήθελε να δει το νέο χώρο της ολοκληρωμένο. Να είναι έκπληξη… Άραγε καταφέραμε να την εντυπωσιάσουμε;
28 Ιουλίου, 2020
Τα θλιμμένα μάτια της μητέρας του Γιώργου, μαρτυρούσαν την περιπέτεια της υγείας του. Όμως τα υπέροχα χαμόγελα της φωτογενούς αυτής οικογένειας υπερτερούσαν και εξέφραζαν την αισιοδοξία και την ελπίδα! Τη στιγμή που ο Γιώργος μπήκε στην καντίνα και έφτιαξε το πρώτο hot dog, όλοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. «Σε ποιον θα το δώσεις;» τον ρώτησαν οι σωματοφύλακες. «Στη μαμά μου…» απάντησε και αμέσως ξεπρόβαλαν δυο απλωμένα χέρια κι ένα γνώριμο πρόσωπο που έλαμπε από περηφάνια και συγκίνηση. Στη συνέχεια ο σεφ Βασίλης Καλλίδης με περίσσιο κέφι, ετοίμασε hot dog για όλους τους καλεσμένους, ενώ ο Δημήτρης Ουγγαρέζος ακούραστος συνόδευσε τον Γιώργο σε όλα τα πόστα: κέρασαν μαλλί της γριάς, ποπ κορν, αναψυκτικά και παγωτά όλο τον κόσμο και φυσικά έψησαν λαχταριστά σουβλάκια! 🌭🌭🌭
28 Ιουλίου, 2020
Ένα ζουζουνάκι ή μάλλον, ένας μικρός σίφουνας που κυριολεκτικά σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του! Η ενέργεια και η ζωντάνια του πλημμυρίζουν το χώρο και ανυπομονεί να νιώθει ότι παίζει παρέα με τον Άλεξ το λιοντάρι, τον Μάρτι τη ζέβρα, τον Μέλμαν την καμηλοπάρδαλη και την Γκλόρια την ιπποποταμίνα!
28 Ιουλίου, 2020
Ο Έλις υποβλήθηκε σε πολλές δοκιμασίες από μικρή ηλικία. Μία από αυτές, είναι και η περιπέτεια της υγείας του. Μας μίλησε για όλα τα όμορφα και τα άσχημα που πέρασε τον τελευταίο χρόνο, αλλά και για τα μαθήματα ζωής που πήρε. Μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις που βίωσε, βγήκε πιο δυνατός και σίγουρος για τον εαυτό του, έτοιμος πλέον να αντιμετωπίσει κάθε εμπόδιο που θα παρουσιαστεί στη ζωή του. Ολιγαρκής και μετρημένος, ευχήθηκε μόνο έναν υπολογιστή. Θα είναι ένα εργαλείο για το μέλλον του και τα μαθήματά του. Ε, εντάξει θέλει να ακούει και μουσική και να βλέπει ταινίες με τους φίλους του. Ποιος άλλωστε δεν το έχει ανάγκη;
28 Ιουλίου, 2020
Ένας σωστός κύριος. Καλοντυμένος και όμορφος, πήρε τη θέση του στο καινούριο του βοήθημα: ένα αμαξίδιο φαγητού. Δεν μπορεί να μιλήσει. Όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να εκφράσει τη χαρά του. Έγερνε προς το μέρος των εθελοντών μας, τους χαμογελούσε και τους χάιδευε τα μαλλιά. Η μανούλα του, με το χαμόγελο στα χείλη, ακούραστο στήριγμα και φύλακας άγγελός του. Πάντα δίπλα του, μεταμορφώθηκε σε καλή νεράιδα για να μας βοηθήσει να νιώσουμε ποια ήταν η μεγαλύτερη του επιθυμία.
28 Ιουλίου, 2020
Όταν αντικρίσαμε το χώρο που έπρεπε να μεταμορφωθεί σε καταφύγιο της Barbie, μας γεννήθηκε μια αμφιβολία για το αν θα τα καταφέρουμε. Γνωρίζαμε ότι το εγχείρημα ήταν δύσκολο, τα έξοδα για την μεταμόρφωση του χώρου πολλά και οι μάστορες δυσεύρετοι! Μα το πείσμα μας και η αγάπη μας για αυτό το πλασματάκι που έχει τόσο ταλαιπωρηθεί, δεν μας άφηνε το περιθώριο σκέψεων και αμφιβολιών… Το πρώτο μας εμπόδιο λοιπόν, ήταν το δυσβάσταχτο κόστος για την δομική ανακαίνιση του δωματίου. Το συμβούλιο των νεράιδων αποφάσισε ότι πάση θυσία έπρεπε να βρεθεί λύση. Και τότε πέρασε το κατώφλι του «σπιτιού» μας, η Ντορέττα Παπαδημητρίου, μια καλή νεράιδα του Οργανισμού που πολύ μας αγαπά! «Θα καλύψω εγώ την εκπλήρωση της ευχής», μας είπε και δεν ήταν η πρώτη φορά.
28 Ιουλίου, 2020
Καθηλωμένος στο κρεβάτι, λόγω των προβλημάτων υγείας του, λαχταρούσε αυτό που για όλους μας είναι δεδομένο και αυτονόητο: λίγο καθαρό αέρα και θέα στον ουρανό… Μόνο έτσι θα μπορούσε να αφήσει το κρεβάτι του, να αντικρίσει και πάλι τον ήλιο, να μπορέσει να δει κάτι έξω από τους 4 τοίχους ενός δωματίου.
